10/8/2008 - BU REKLAM FILMINI MUTLAKA IZLEYIN!!!!!!!!

BU REKLAM FILMINI MUTLAKA IZLEYIN!!!!!!!!

Reklamcılık sektörü sınırları zorluyor. Amerikalı bir firma çatı kaplama şirketi için yaptığı reklamda sevgi temasını öyle bir şekilde ifade etti ki, tüm kusurlarına rağmen reklamı takdir etmemek elde değil.

Reklamcılık sektörü sınırları zorluyor.Amerikalı bir firma çatı kaplama şirketi için öyle bir reklam filmi hazırladı ki izleyenleri ağlattı.

Reklamda sevgili iki kertenkelenin birbirine sarıldıktan sonra birisinin çatıda oluşan çatlaktan aşağıda düşmesi anlatılıyor.

Sevgilisinin düştüğünü gören diğer kertenekele de arkasından atlayıp intihar ediyor.Bu hazin duruma şahit olan kiracı da evi yaparken Shera adlı kaplamayı kullanmayan müteahhitin boğazına sarılıyor.

26/7/2008 - KATRİNA KASIRGASI

KATRİNA KASIRGASI

Benim adım KATRİNA

Bu resimlere ne demeliki bence herşeyi çok iyi anlatıyor....

Doğa benimle şaka olmaz diyor....

Bir coğrafyacı için olağan üstü güzel fotoraflar...

Siz gereksiz görsenizde coğrafyayı an gelecek ve hayatınıza yönverecek ...Bu fırtınadan kaçan insanların gittiği yön gibi...

 O an fotoraflar konuştu insan oğlu sadece sustu..

Orda olmak isteyen kaç kişi çıkar bilemiyorum.Ama izlemek çok güzel..

Yer ile Göğün birleşmesi bazen insan seviniyor okyanusa kıyımız olmadığı için...

Doğa sanki hesap soruyor....anlayana

Bu oluşumun canlısı sitemizde var isteyenler ziyaretçi panosunun üzerinde izleyebilir...

Kasırga oluşumu ile ilgili bilgi paylaşmak isteyenler sitemize gönderebilirler...Hem sizler interneti daha farklı kullanmış olursunuz hem kafanız dağılır...Paylaşımlarınızı bekliyorum...  

           Güven AKBULUT                                          Yılmaz SERÇEL

Paylaşımıdır....

28/7/2007 - OKYANUSLARDAN DENİZLERE

KAYBETTİK İKİNCİ ŞANSLARIMIZI,

ZATEN İLKİ DEĞİŞMEYEN KADER OLARAK, YAZILMIŞTI.

VE O BİZDEN ÖNCE ADEM DEN ALINMIŞTI.

NE YAZIK Kİ BİZ İŞLEDİK BU GÜNAHLARI,

TANRI DEĞİL.

BİZ İŞLEDİK.

O SADECE YARATTI.

BİR ÇOK KEZ DEDİK;

GERÇEĞİ FARK ETTİK, ADALETSİZLİK.

HAYIR, ONU BİZ SEÇTİK.

KEŞKE ANLAYABİLSEYDİK.

YAZIK, ANLAYAMADIK VE KAYBETTİK.

VE BUGÜNDE ANLAMIYORUZ.

TANRI DAN ÖNCE BİZ KENDİMİZİ LANETLEDİK,

TIPKI ŞEYTAN GİBİ,

VE SÜRE İSTEDİK,

ARZULADIĞIMIZ BÜTÜN GÜNAHLARIMIZ İÇİN,

BUNU YAPMAMIZIN SEBEBİ,

BU GÜNAHLARIN CENNETEKİNDEN GÜZEL OLMASI DEĞİLDİ.

BİZ SADECE İSYANI TATMAK İSTEDİK,

VE BU CENNETTE YOKTU,

GEREKTE YOKTU,

NEDEN ANLAMADIK.

YAZIK BU GÜNDE ANLAMIYORUZ.

CENNETE DE VARDI, İSYAN VE ŞEYTAN.

AMA FARKLI FORMLARDA,

TIPKI, ADALETİN BU DÜNYADA ERTELENMİŞ BİR FORM OLMASI GİBİ.

TIPKI ARINMANIN CEHENNEMDE ACI OLMASI GİBİ,

NEDEN ANLAMADIK?

VE NEDEN HALA ANLAMIYORUZ?

NEDEEEEEEEEEEEEEN!!!!!!!!!!!!!

TANRI HERYERDE TANRI.

VE NEDEN ONU KENDİMİZE İNDİRGEDİK.

BİZ ONDAN GELMİŞTİK.

AMA NEDEN KENDİ SUÇLARIMIZI,

O’NUN ÜSTÜNE ATARAK AKLANMAYA ÇALIŞTIK.

BUNU YAPABİLİR MİYDİK?

NEDEN KAYNAKTAN GELEN SUYU,

KİRLETİP ATTIKTAN SONRA,

KANALİZASYONLA ÖZDEŞTİRDİK.

KAYNAK TEMİZDİ,KAYNAK KOLLARA AYRILDI,

BİZ KAYNAKTAN ÇIKTIK, ÇOGALDIK,FARKLILAŞTIK,

KİRLENDİK.....

VE DEDİK Kİ; BİZ KİRLİ BİR KAYNAKTAN GELİYORUZ.

VE ŞEYTAN KAFA SALLADI BİZE,EVET DERCESİNE.

BİZ KENDİMİZDEN DAHA KİRLİ BİR SUYA İNANDIK,

VE AKTIK ONA YA DA O KANIMIZA,

ARINMAK İÇİN....

TEK BİR DÖNÜŞ VAR, TEMİZLENMEK İÇİN,

DAHA BÜYÜK VE DAHA AZ KİRLİ NEHİRLERE AKMAK,

NEHİRLERDEN, DENİZLERE,

DENİZLERDEN OKYANUSLARA,

VE OKYANUSTAN EVRENE,

VE SEN EVRENE KARIŞTIĞINDA,

KAVUŞACAKSIN TANRI’NA,

ÇÜNKÜ TANRI BU BEŞERDE,

EVREN OLARAK GÖZÜKÜYOR BİZE,

SUDAKİ DOĞUŞTA,

KUŞUN KANADINDA VE TOPRAĞIN GÜLÜNDE,

VE ATEŞİN İBRAHİM’İNDE,

VE UÇTUK GÖĞE, GİZLİ NEHİRE......

http://kibritcilos.blogcu.com  sitesinden alıntıdır.

yılmaz sercel

28/7/2007 - HAYAT, ÖLÜM, İNSAN

HAYAT

Hayat!acı, tatlı hayat!

Bazen yorulurum, heyhat!

Ey hayat!sen yorulmaz mısın?

Ama, biliyorum…

İnsanlar birbirine sarılmadıkça,

Bu zincir kırılacak.

Ve sen hiç beklemeyeceksin.

Masum ve suçlulaştırılmış,

İlizyon……

ÖLÜM

Ölüm!Sen kutsanmış olansın.

Çünkü, tek görevin; hayatı var etmek.

Bu dualite kutsal….

Oysa seni acının sembolü yaptılar.

Sen sadece kutsanmış, romantiksin….

İNSAN

İnsan!Sen kimsin ki;

Kim olduğunu unuttun?

Sen tayfların dualitesini anlamdırıp,

Kendini, hiçbir şeye anlam veremez halde buldun.

Bu kutsal….

Sen Tanrı’nın var ettiklerini,

Anlamdırarak kıymetlendirdin.

Sen hepsini gerekli kıldın, yaratılış için.

Evren neden sana atfedildi anlıyor musun?

Ama, kimliğini unuttun.

Ve artık hiçbirşey anlamlı değil.

Artık hiçbiri huzurlu ve mutlu değil.

Ayaklanmaya hazırlanıyorlar.

Bu varoluş anlamını kaybetti.

Ve kıyamet için duaya çıktılar.

Ama hala içinizde kim olduğunu hatırlayanlar var.

Ve siz kritik olansınız.

Hepiniz kim olduğunu hatırlayınca,

Bu bütün günahlarınızın affı,

Evrenin dirilişi,

İnsanlığın uyanışı ve kutsanışı olacak.

http://kibritcilos.blogcu.com sayfasından alıntıdır.

yılmaz sercel..

28/7/2007 - yok oluş

 BAZEN HAYAT BENİ BOŞVERİRKEN,
GERÇEKLER MASKE TAKMIŞ,
BİZİ KORKUTARAK EYLENİRKEN,
BU İLİZYONLARI BEN TALEP ETMİŞKEN,
VE DUALİTEMLE ONLARA TAPIP,
BEN DE BİR MASKE TAKIP,
GERÇEKLERE KATILDIM.
BU SİSTEKİ YAĞMUR DAMLACIKLARI FAZLA GERÇEK,
VE İLİZYONUN KARANLIIK BULUTLARI,
YIKIYOR BİZİ HERGÜN,
GERÇEĞİN KUTSAL SUYUYLA.
YAŞAM GÜCÜNÜN TÜKENDİĞİNİ HİSSETİĞİNDE,
DİLEDİN YAŞAMA GERİ DÖNMEYİ,
VE ÖLÜME ATTIN, KENDİNİ,
BU SENİ GERİ GETİRECEK TEK ŞEYDİ.
AMA, YİNE KORKU VE ENDİŞELER YIKTI, SENİ.
OYSA HEPSİ DIŞARDAN GİRDİ,
İÇİNE, DİPLERE......
BEN 1YA DA 3 DEĞİLİM.
BEN 666 YA DA 6666 DA DEĞİLİM.
BEN 0 IM.
NE ZAMAN OLDUM Kİ, ANLAMLI BİRŞEY,
VARLIĞIMI KAYBETTİM, ANLAMSIZLAŞTIM.
VE O GERİZEKALILAR,
0 A DA ANLAM YÜKLEMEYE ÇALIŞACAKLAR.
BEN TATTIĞIMDA UNUTTUM, TADI.
SEVDİĞİMDE, BENCİLLEŞTİM.
SEVİLDİĞİMDE EGOİSTLEŞTİM.
NE ZAMAN KEDİME İSİM VERDİM,
NE ZAMAN, TANIMLANDIM.
İŞTE SINIRLANDIM.
VE VARLIĞIMI KAYBETTİM.
NE ZAMAN SEVGİYİ BAŞKASINDA GÖRDÜM.
KISKANDIM, DOĞDU SAVAŞLARIM.
NE ZAMAN NEFRET ETTİM.
DEĞERSİZLEŞTİRDİM.
NE ZAMAN NEFRET EDİLDİM.
DEĞERSİZLEŞTİM.
NE ZAMAN NEFRETİ BAŞKASINDA GÖRDÜM.
MERHAMETİ VE KINAMAYI ÖĞRENDİM.
BAKIN NASIL DA PARÇALANDIM.
GİDEREK DAHA FAZLASINI İSTİYORUZ.
GİDEREK DAHA FAZLA TANIMLIYORUZ.
GİDEREK DAHA DA ÖZEL OLUYORUZ.
ATOMLARIMIZA KADAR PARÇALANIP,
BEDENLERİMİZİ KAYBEDECEKMİYİZ.
BEN BÜTÜN HALİNDE ÖLMEYİ YEĞLERİM.
TANRIM BU ÇOK ACI.
AMA BAK, BEN BİLE VAZGEÇMEDİM.
BÖLÜNMÜŞLÜĞÜMDEN......

kibritcilos  dan alıntıdır.

yılmaz sercel..

28/7/2007 - Gitmek

Gitmek

23/7/2007 - Hepsini Sildim

Butun yazdıklarımı sildim tanrım
Hepsini sildim
Sana ulasamadı hıcbırı
Ve zaten sen de bakmadın benım ıcımden gecenlere
Oyleyse ne anlamı kaldı yazmanın
Dusunmenın
Durduramıyorum bu kafamın ıcındekıler ey yuce varlık
Senden dedıler
Senın parcan dedıler
Saygı gosterdım sırf bu yuzden
Ama neden bu kadar celıskılerle dolu
Sen de mı boylesın?
Boylesı mı guzel olan?
Bu cıle bıtecek mı artacak mı
Her gecen sene arttıgını goruyorum
Ve anlıyorum kı sen her zaman benım kaldırabılecegım ama sınırlarımı zorlayanları omuzlarıma yukluyosun.
Ozluyorum senı tanrım
Ozluyorum senın varlıgını hıssetmeyı
Yalnızlık nedır bılmemeyı
Yalnız kaldım tanrım
Benı yalnız bıraktın
O koskoca evrende
Gozlerımı sana dıkmıs bakarken
Hıckıra hıckıra aglarken
Sana yalvarırken
Sen sesımı duymadın
Duymamıs gıbı mı yaptın?
Ben artık senı anlamıyorum
Anlayabıldım mı sankı senı kısa bır an da olsa
Anladıgımı sanmıstım
Ya bosversene
Benı yalnız bırakmazsın demıstım
Yıllarca benı bana bıraktın
Neden?
Tutunacak tek bır dalım bıle yokken neden benı bana bıraktın
Bana en cok zarar verenın ellerıne bıraktın
Tek bır nefes bıle alamadım tanrım
Ozgurce tek bır nefes
Ancak nefes verdım
Kanlı nefesler
Kustum tanrım
Tum ıgrenclıklerı hayattakı
Hayata kustum
Sımdı ıcımde hıcbır sey kalmadı
Bosbos bakıyorum yarattıgın evrene
Neden
Neden buradayım kı hala
Neden hala bıtmıyor bu cıle
Hıc bır sey hıssetmıyorum artık yarattıklarına karsı
Bıktım
Nefes almak benım ıcın sıradan bırsey artık
Bır anlamı yok
Yoklugun da varlıgın da
Varlıgının da yoklugunun da
Ikısını de kanıtlayamadım kendıme zaten
Dutsum tanrım
Yarattıgın en derın cukurlara dutsum
En kara derınlıklerın ıcınde boguldum tanrım
Cehennemı gordum
Bır de benı cehennemle korkutuyorsun
Sen degıl belkı
Evet ama
Yarattıkların
Cehennemı bılıyorum tanrım
Bu yasadıgımdan fazlası degıl
Ne anlamı kaldı o zaman cehennem dedıklerını n
Burada daha fazlasıyla acı varken
Cennet mı??
Bılemıyorum
Sanırım oraya da gıdemem ben tanrım
Benı yalnızca yok et tanrım
Bana aıt ne bır ses
Ne bır anı
Ne bır ruh
Ne bır beden
Ne bır hucre
Kalmasın bırsey
Bır anlamı yok benım ıcın
Mutluluk da kıymetlı degıl artık
Bılmıyorum artıkhıc bır sey bılmıyorum

çok içtim ...öyle çok içtim ki...

paylaşım için  birine teşkr ediyorum  e-mail yollamıs ismini yazmamıs:D

23/7/2007 - ALIŞMIŞLIK VE KABULLENİŞ

ALIŞMIŞLIK VE KABULLENİŞ

  Düşten uyanıyor farkındalığım, hapsolduğu izbe dehlizlerden maviye buharlaşıyor.
İyimserlik değil, pesimistlik süregelir kağıtla bütün olan her cümlede.
Uyanış, kısa sürer. Kötümserliğin başlangıcı ve sonudur.
Düşlerin bilinçaltından çıkıp, hayatın kendisine dönüşümü başlıyor.
Notalar parmakların istemsiz hareketlerini haykırırken, yankılanıyor kabullenmişlik aklın sığ sularında.
Kısa süren bunaltı, daha uzunun başlangıcı oluyor.
Alışmışlık ve kabulleniş, olduğu gibi ve rutin.
Uyku ile uykusuzluk arasında kalan bir akıl bedeni alet ediyor hiç batmayan milyonlarca güne.
Kalbin sıkışması, mide rahatsızlıkları sürüp gidiyor, olduğu yeri hiç terk etmemiş olmasa bile.
Yaşanılacak kötü günlerin bitmemiş olmaması iyimserliğe neden olurken, pencereyi açıyorum, kuşlar kaçıyor, bulutlar gündüz çizdikleri tuvalleri parçalıyor.
Zihin berraklaşırken, ardı sıra anlamlı, anlamsız, nitelendirilemeyen bir sürü cümle kuruluyor sabahın ilk ışıklarını gördüğüm şu dakikalarda.
Kısa süren her şey tutku yaratırken, uzun süren kavgalar, acılar, değersizlikle aynı kefede.
Mutluluktan doğan mutsuzluk değil mi seni bu sürüngence hayata esir kılan.
Mutlu olmak mutsuzluğu da beraber getirdi.
Mutlu olmak, kavganın başlangıcı.
Mutsuzluğun süre gelmesi, kabulleniş...

....yılmaz sercel...

19/7/2007 - ÖLÜ KÖPEĞİ KİMSE TEKMELEMEZ...

ÖLÜ KÖPEĞİ KİMSE TEKMELEMEZ...

Sonradan VIII. Edward olarak anılan Gal Prensi 14 yaşındayken, denizcilik okuluna gidiyordu.

Deniz subaylarından biri birgün O’nun ağladığını gördü ve niçin ağladığını zorla söyletti. Prens,

arkadaşları tarafından sık sık tekmeleniyordu. Okul komutanı diğer talebeleri çağırıp Prensi niçin

tekmelediklerini sordu. Çocuklar prensi daha sonra “Kralı tekmeledim diyebilmek için

tekmeliyorlardı.

Sizde tekmeleniyorsanız üzülmeyin. Bunu yapanların kendilerine önem verdirmek istediklerini bilin.

Dolayısıyla asıl önemli olan sizsiniz. Birçok insan kendisinden daha başarılı olmuş insanlara hakaret

etmekten vahşi bir zevk duyarlar. Unutmayın “Ölü köpeği kimse tekmelemez

14/7/2007 - ölmeye mahkumdun

"Kim beni kazanmış ki ben seni kaybedeyim.."

Hiç olmadığım kadar anlamsız bir hikayedeyim. İhanete bulanmış
balmumu gibi güzelsin sen. Gözlerinden sızan siyanür, siyanürün
bana olan etkisiyle güzel bir seramoni yaratıyoruz göz/yüzünde..
Yüzeysel bir sınıflandırma yalanların. Bir gece yüzüne vuran
tılsımla nefret ettiriyorsun kendinden, ardından günlerce
dolambaçlı oyunlara sapıyoruz koynunda. Kasıklarımdan başlayarak
hücrelerimi çürüten bir kabussun. Yüzün hala çok güzel, hep güzeldi.. Bir bahçıvanın sözleriydi
makası yaşatan dudaklarında.. Kan dolu hani.. Hani baş belası..
İmalat hatası.. Hissiz yazıyordum, kelimelerimin herbiri
deklanşöre basarak seni kutsuyordu.. Geceydi biraz, hani lanet
dolu olduğun gecelerden biri. Bir ip, bir harf, bir de su.
Hepsini çöl ediyorduk dudaklarında. Parmak uçların kızarıyordu,
ben dokundukça. Bir an da elime aldım hazırlıksız vedaları.
Kelebekler intihar etti keserek kanatlarını o an.
Seni öldürüyordum.. Seni o kadar çok seviyordum ki seni
öldürüyordum; kendimi sevemezdim seni sevdiğim için..
Geceydi biraz.. Gözlerine düşmüş bir kenti kasıklarından
yaratıyordum baştan başa surlarla bezeli.. Hep karanlıktan
gözlerine düştü yalanlar. Ben sana düşüyordum.. Göğsümde bıçak..
Alice'in tavşandan çektiği o kötü niyet gibi çektim seni
hayatın avuçlarından. Seni lanet olası..
Salıncaktan düştüm az önce, kanıyor dizlerim. Dünyayı kımıldattım
yerinden, sözlerin bir bir kanadı köklerinden. Üzgünüm, sen bir
şiir bile olmayacak kadar zavallıydın.. Düşlerime bile sana
benzeyen kızlar yerleştirdim ben. Onları sevdim.. Onları
öptüm.. Onlara fısıldadım.. Dolunay vaktiydin, hastaneye
gecikmiş acil bir vaka.

Ölmeye mahkumdun..

Öldürdüm..

şiddetligecimsizlikten alıntıdır

yılmaz sercel....